Sana benzemediği için onu 'dahi' ya da 'yabansı' buluyorsun. Ne var ki o, kendisinin de sıradan, canlı bir varlık olduğunu söylemeye hazır. Senin içeriği bomboş toplantıların yerine kendisiyle kalmayı seçtiğinde sosyal biri olmadığını söylüyorsun onun. Parasını tahvillere yatırmak yerine bilimsel araştırmalara yatırdığında, delinin biri diyorsun. Sen küçük adam, bu sıradan, namuslu adamın karşısına yozlaşmışlığınla, kendini 'normalliğin' tek biçimi olarak çıkarıp, 'anormal' buluyorsun ve küçücük ölçülerinle ölçüp, kendi normallik ölçülerinden uzak olduğunu düşünüyorsun onun.