Evet. İşte hep hayalini kurduğum manzara buydu: önümde yükselen mavi gökyüzü, kat kat bulutlar ve sonsuz ufka uzanan yeryüzü… Hep, dünyayı bu yükseklikten gördükten sonra hayatımın aynı kalmayacağını düşünmüşümdür. Bütün küçük dertlerimi unutacak, hayatın düzenini elime alacaktım.
Vaktinde veremediğimiz kırıp geçirici yanıtları kulağıma fısıldayan şeytanın yüzünden içim içimi yiyerek döndüm eve, öfkemi ne okuma yumuşatmıştı ne de müzik.