''Korkuyorum - aynı şeyleri yeniden yaşamak istemiyorum'' dedin: Önceden başkaları ile birlikte yaşadıkların vardı tabii ki anılarında : onlar, şimdi, yaşamaya girişme durumunda olduğun 'yeni'ye, sanki, bulaşan, 'eski'lerdi.
Önemli olan, kişinin duygularını tam olarak bilmesi(ki bu, en son sınırda, olanaksızdır) değil, onları denetim altında tutabilmesidir – ama bunu için de onları tam olarak bilmesi gereklidir : İki yanlı olanaksızlık!
Belki temel hata, sevgiyi bir ‘duygu’ işi olarak görmekte – duygu yanı yok değil ; ama bu, bilinçle dengelenmezse – yalnızca duygusal kalırsa – kişinin özgürlüğü pahasına yürüyor. Bu oluşumun en önemli göstergesi, k ı s k a n ç l ı k : sevginin tek yanlı yozlaşması… Akıldışı hale gelmesi, bilgiyi çeker hale gelmesi… Sevginin iki kişinin ilişkisi olmaktan çıkıp, bir kişinin ötekine yönelik tutumu hale gelmesi..