‘Geçmişin peşine düştüğüm andan itibaren karşıma çıkan, öfkemi artıran, canımı yakan, ruhumu sıkan kim varsa affediyorum. İçimde en küçük bir tereddüt olmaksızın affediyorum.’
‘İnsan acı çekerken birilerini suçlamayı istiyor. Birilerini suçlamak içindeki yaraya iyi gelecek zannediyor. Bu âna kadar ben de aynısını yaptım, sorumlu tuttuğum herkesi suçlayıp durdum. Yaralarıma iyi gelmedi. Artık vazgeçtim.’
‘Yalnızlıkla içinde bir kadın. Çok hırpalanmış ama teslim olmamış. Kurumuş bir ağaçla kaderleri yan yana gelmiş. Uzaklara bakıyor. Gökyüzüne. Hiç vazgeçmeden beklemeye devam ediyor.’
Bu alıntı kitapla ilgili olduğu için çok değerli ️
‘Geçmişin bazen zorbalığa varan bir tahakkümü var hayatımız üzerinde. Kendisine itaat etmemizi istiyor.En küçük bir unutkanlığa bile izin vermiyor.Şimdi bir yol ayrımındasın. Ya seni çağırdığı yere gideceksin ya da kendi istediğin yere.’