İşte Allah Resulü (sas); sohbetine ve huzuruna gelen herkesi Allah'ın boyası ile boyuyordu. Bu boya öyle tesirliydi ki , anında yüreklere işliyor, bir ömür de etkisini devam ettiriyordu. Sahabe böyle ayrıcalıklı bir konumu elde etmişti. Onlardan her biri az ya da çok Resûlullah (sas) ile bulunma bahtiyarlığına erince son nefeslerine kadar o anı unutmuyor, hep o hatıranın özlemini duyuyorlardı. Bir gören, bin tesir ile yanından ayrılıyor, gelirken farklı, dönerken çok daha farklı bir ruh haline kavuşuyor ve tüm Müslümanların gıpta ile bakacakları bir konum kazanıyordu.