Sürekli sana nasihat ediyor, ya takdir ediyor ya da azarlıyor. O sırada sen artık kendin olmaktan kopmuşsun, kaybolmuşsun, kaybolup gitmişsin bunun farkında bile olamıyorsun.
Ömrünün son ânında şunun farkına vardığını düşün; "Ben aslında hiç yaşayamamışım ki." Dahası bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olsa cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor, yani içindeki cehennemin.