Mualla Topcu
@lla_ata
Şu anda okuduğu kitap
...
NEŞE MAVİ & SOĞUK SES
" Bu bizim yalnızca bizim, öyle ki benim hikâyem.
Küçük bir işimiz vardı, sonra dağılacaktık.
Kafamı hayatımız gibi yoksul ders kitaplarından kaldırdığımda Ay' a bakıyordum, acaba ne zaman oraya gideceğim diye.
Toprağa bakıyordum saksıların içindeki görünmez yaratıkları görmek için nasıl bir büyütecim olmalı diye, on yaşındaydım.
Taşlara bakıyordum volkandan çıkışlarını ve nasıl soğumuş olduklarını anlamak için, gözeneklerinde gizli olmalıydı, göremiyordum, on bir yaşındaydım.
Ufku arıyordum ama bu kadar yakın olamazdı, tüm bu mahallenin yerleşiminde bir sorun vardı, on iki yaşındaydım. Coğrafyayı hiç sevmedim.
Kadınların ve çocukların maruz kaldığı cinsel saldırıların cezalandırılmasının ve ''sevgiden'' örülmüş kafeslerin yıkılmasının zamanı gelmemiş midir?
Kadınların vahdeti bir düş müdür?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
...
Zaman duracak; yalnızca biz kalacağız, şiirleri mühürlenmiş sonsuz bir âlemde.
MEYYAM' A MEKTUPLAR
DEŞTİ SERHEDYAN
Geleneksel tür ve anlatı kalıplarını kıran, duyguyu mantığın önüne koyan, olay örgüsünden ziyade çok sesli bir içsel yolculuğa odaklı ilerlerken farklı ruh halleri, sorgulamalar, hesaplaşmalar, birbirine ekleniyor, erdem taştan oyulmuş bir heykel gibi karşılıyor bizi, yalnızlığı, kırgınlığı, geçmişin yükünü omuzlaması için empatiye ve çok sesli bir diyaloğa dahil ettiği okuru da tanık olarak metnin içine çekiyor.
Duygusal yoğunluğu yüksek bir ruh haliyle kaleme alınan kitap okura kendi deneyim ve sezgilerini de sorgulatıyor, sana özgü yaşanmışlıklarınla dokunursan her bir cümle çok şey ifade ediyor, her kelime tanıdık bir duygu uyandırıyor.
Anılar, hayaller, hayal kırıklıkları, sitemler, özlemler hepsi içiçe giriyor. , bazen şiirsel, bazen düzyazı bazen bir mektup formatındayken hep bir içsel bakışı var.
Kitap klasik tür kalıplarına uyan roman, hikaye veya deneme değil, lineer bir çizgide ilerlemiyor, anlatılarda tek bir mantık zincirinden ziyade duygu akışları ve çağrışımlar yansıtılıyor.
Çok sesli içsel bir diyalog olarak okunmalı, okur bir roman, bir hikaye ararsa eksik hissedebilir.
Deşti' den...İnsana ve Hayata Dair
... 'Ey Hayat.
Bana yol vermedin, tüm yollarımı kaybettim.
Ama şimdi, ne senin ne de zamanın izini sürerim.
Kendi içimde kaybolurum, sonsuzlugun kör sokaklarında.
Çünkü öğrendim;
Yollar, varmak için değil;
Yitip gitmek içindir bazen...
Puan vermedi
...
İnsanlar tanımaya ve sevilmeye değer değildi. Bazı insanlar terk edilmeliydi. Bırakıp gidilmeliydi. Kırmamak ve Kırılmamak için...
EMRE GÜL
EĞER PEŞİMDEN GELİRSEN (1)
Kendi deyimleriyle kimsesizler kulübünün üyesiydiler, çocukluktan beri birlikteydiler, acıları bile ortaktı; Saruhan, Eymen ve İpek, ünv öğrencisi Armin sevgilisi tarafından dolandırıldı, grubun dördüncü üyesi oldu, apartman komşusuydu, gizemli, tekinsiz kişiliğiyle Saruhan Kalaycı, parasını kurtarma sözü vermişti. Armin'in kısa sürede Eymen ve İpek'le kurduğü güven ve dostluk kimsesizliğine merhem olmuştu ama birlikteliğin sonu nereye varırdı?
Mutlu sakin bir hayatta, sırların, ihanetlerin ve yalanların olmadığı bir hayatta karşılaşsalardı her şey daha mı farklı olurdu?
__Nasıl bir intikam oyunuydu ki bu en çok kendine zarar vermiş sonunda sevgisiz, acımasız, bedel ödetmekten çekinmeyen biri olmustu.
İnsan ticaretiyle, masum hayatlar üzerinde oyunlar kuran Sultan, anne şefkatiyle yaklaşıp, şeytan imparatorluğunun kaynağı olarak kaçırdığı ve geçmişini yok ettiği çocukları,
küçük yaşta eğitip, asla sorgulamayan
küresel yeni jenerasyon bir suç örgütünün bireyleri olarak yetiştiriyordu. Saruhan Kalaycı, asıl savaşın Sultan Anne ile olması gerektiğini, planlarının en küçük çatlağının sonu demek olduğunu da biliyordu, Sultan asla affetmezdi.
Eğer Peşimden Gelirsen "1" Ama ben ne okudum diyorum, hemen ikinci kitaba başlıyorum, Emre Gül özgün kalemi, sıradışı kurgusuyla soluksuz okutuyor...
♤♤♤♤♤♤♤♤♤♤
__İnsan geçmişini hatırladıkça geleceğine yabancılaşırdı ve küstüğü geleceği geçmişinden daha çok can yakardı.
__Bir insanı tanımak isteyen onun hikayesini dinlemeliydi.
__ Bazen bir insanın suskunluğu haykırışlarından daha can
