Pınar
@lnermione
Şu anda okuduğu kitap
"İnceldiği yerden kopsun."
Bir sorun bilindiği hâlde çözülmüyor ve öylece devam ediyorsa akışına bırakıp ne olacağını izlemek, çözülmeyen her sorun bir süre sonra kendi yolunu çiziyor.
Reklam
Bugün şöyle bir yazıya denk geldim.
"Bir insanı ömür boyu sevmek, aynı kişiyi hiç değişmeden sevmek değildir çünkü zaman, yaşanmışlıklar ve hayat insanı sürekli dönüştürür. Kalıcı olan sevgi, karşındaki insanı her değişiminde yeniden tanımayı, yeniden anlamayı ve yeniden sevmeyi seçebilmektir. Belki de uzun yıllar süren ilişkilerin gerçek sırrı tam olarak budur."
Bana kalırsa eksiği var.
Mesela, insanın hiç olmadığı birine dönüşmesini anlayışla karşılamak düşündürücü. Değişim illaki olacaktır ama insan, özünü kaybettiği bir noktaya gelmemeli diye düşünüyorum.
Yalan söylemek
Doğruyu söylemeye cesaret edememek
İkisi de aynı sonuca çıkarken(kandırmak), neden ikincisi diğerine göre daha kabul edilebilir geliyor anlamış değilim.
"Bağ kurduğun zaafın olur."
Ben diyorum ki, bağ kurulan yerde kırılganlık da var güç de çünkü kırıldığın yer seni yeniden şekillendirir, en çokta kendi yaranı kendin sarmışsan.