Pınar
@lnermione
Psikolojik Danışman
155 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şu vardı ki,
İyiye gitmiyor gibi görünen şey aslında iyileşmenin bir aşamasıydı ve bunu zaman gösteriyordu.
Üzerine düşündüğü ve üzerine konuştuğu olaylar sanki kendisini yansıtıyordu.
Aslında kendisini yakından ilgilendirdiğini söylüyordu.
Yoksa da direkt kendisi miydi?
Bazı olayları doğrudan söylemek yerine bir metafor üzerinden anlatmak yaşanan olayı her iki taraf için de daha anlaşılır hale getirebiliyor ve insan bunu kendisiyle baş başa kaldığında daha rahat içselleştirebilir.
Yazarımız yani psikiyatristimizin bunu yerine ve konuya göre kullanışı oldukça iyiydi.
Senden çok şey öğreniyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aman ne büyük gurur ve ne büyük önyargı.
İki kişi arasındaki aşk daha çok rekabete girmiş bir aşkı hissettirdi.
Yan karakterlerin söylemleri ve göndermeleri iki karakter içinde işe yaramıyordu, bir zamana kadar ama o zamanın çok sürdüğünü düşünüyorum, sonuna kadar sürdürülmüş diyebilirim. Birlikteliklerini biraz olsun görmek isterdim.
Gerçekten birbirini sağlıklı seven iki insan arasında gurur ve önyargının etkisi kalır mıydı?
Kalmamalıydı ve kalmadı da.
Kitap sohbet havasında geçiyordu belki de akıcılığı bundandı.
Kısa kısa vakalarla ilgili bilgi veriyordu.
Vakalara yönelik terapistlerin gözlemi ve aktarımı vardı.
Kitapta dikkatimi çeken de psikoloji kuramcılarının isimlerini vakaya dahil edişiydi, gözümden kaçmadı.
Aslında anlattıkları onlar değildi ama isimlerini yaşatıyor anladığım kadarıyla.
Bu da bir yaklaşımdı ve bu da ayrı bir güzeldi.
Gerçek olaylar, duygularla yeniden yaşatılıyordu.
O hissi vermişti ve etkilemişti.
Edebiyat ve tarih bir aradaydı.
Hem bilgilendiğim hem duygulandığım kitap oldu.
Bir yandan okurken diğer yandan öğreniyordum.
Sanki kitabın içinde kitap okuyordum.
Sevdiğim şehirde ne acılar yaşanmıştı. Sadece bu kitapta anlatılanlar kadar sınırlı değildi. Birinin sevdiği birinin bir daha görmek istemediği yerdi belki de bu şehir.
Hayattaki karşılaştıklarımız isteklerin giderilmemesinden veya bastırdıklarımızdan mı ibaret?
Ya da
Çocuklukta öğrenilenler mi hayatımızı şekillendiren?
Bastırmaya farklı bakış açısıyla bakmak isterim.
İsteklere ulaşmayı bekleme ve çaba kavramıyla ele alsam.
İnsan, isteklerine ulaşma doğrultusunda beklemeyi ve çabalamayı nasıl öğrenecek?
Beklemenin altında yatan duyguları yönetmeyi ve emek verilenin değerli olduğu duygusuna sahip olmayı nasıl öğrenecek?
Bazı yaklaşımlarından anladığım biraz şey gibi 'armut piş ağzıma düş'.
Psikanalizin kurucusu Freud. Psikanalizle bağdaşmasının, kendi hayatından yola çıkarak oluşturduğu bir kuram olduğunu ve kitaba da bu kuramla birlikte kendi aşk hayatını yansıttığını düşünüyorum.
Farklı kuramların öncüleri ondan kısmen etkilenmiş olsa da, onun düşüncelerinden ilham alınması ve farklı düşüncelerin ortaya çıkması başlı başına önemli bir başarı.
Determinist yaklaşımından dolayı mıdır bilmiyorum ama kitaptan beklediğim doyumu almadım.
Bana çok şey geliyor bazı determinist yaklaşımlar, sanki sorumlulukları geçmişe atfetmek gibi.
Bu bir kaçış değil mi? Ya da böylesi mi kolaylarına geliyor?
Hayat bazı şeyleri bize tekrardan öğretemez mi?
Psikanalizi bir başka insan temsil etseydi nasıl bir şeye evrilirdi merak etmiyor değilim.
