Emine

Emine
@loadingdestination
"İşin en aşağılık tarafı şu ki yavrum, galiba yalnızlığa alışıyorum.”
Zamanı saatlerle, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, onunla ölçüyordum: ”Onu gördüm - görmedim, göreceğim - görmeyeceğim, gelecek - gelmeyecek..
Reklam
Düğün... Bütün sevişenlerin hayatındaki en şiirli an; mutluluğun kutsal çelengi...
Tutku! Tutku yalnız şiirde, sahnede güzel olur; orada aktörler, hançerlerle, geniş mantolara bürünüp gezerler, öldürenler ölenlerle birlikte gidip akşam yemeği yerler... Tutkuların sonu böyle gelse iyi ; oysa her sefer arkalarında duman ve yangın kokusu bırakıp giderler , mutluluk değil insan onları hatırladıkça utanır ve saçlarını yolmak ister.
Kelimenin tam anlamıyla güzel sayılmazdı, cildi bembeyaz değildi, dudaklarında, yanaklarında canlı renkler yoktu, gözlerinde hiçbir alev yanmıyordu, Dudakları mercan, dişleri inci, elleri beş yaşında çocuk eli, parmakları salkım salkım değildi, bir heykel olsaydı ahengin ve zarafetin timsali olabilirdi.