Samet
@logofil
“Şu fâni dünya saadetleri içinde hiçbir şey, aziz Türk çocuklarına Türk dilini öğretmek kadar güzel bir hizmet değildir.”
Nihad Sâmi Banarlı
Nihad Sâmi BanarlıŞu anda okuduğu kitap
Kemikleşmiş nassları olmayan, en yeni hayat şartları içinde bile vicdanlara büyük rehber olan; çalışmak, yükselmek, yaratmak gibi insan hareketlerinin en üstünlerine her asırda ışık tutabilecek yegâne toleranslı din olan İslamiyet'i anlamak şöyle dursun, anlamamak yolunda vicdansızlık yarışlarına girdik ve en büyük terbiyemizden olduk.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bizim bir dinimiz vardı, dinimizin, bütün dinlerin üstünde insani, vicdani, terbiyevi bir din olduğunu; iyi bilinmek ve iyi öğretilmek şartıyla, bu dinin Türk milleti şöyle dursun, Arap milletini bile kalkındırmış bir iman olduğunu biz çok iyi bilirdik.
(...) Kadir Gecesi'nin hangi gecede olduğu kesin bilinmez. Muhammed Peygamber'in, “Kadir Gecesi'ni Ramazan'ın son on gününde arayınız.” demesi bundandır. Bu sebeple Ramazan'ın son geceleri diğer gecelerden daha mukaddes sayılır. Müslüman Türkler, en kuvvetli ihtimal olarak Kadir'in, Ramazanın 27. gecesi olduğuna inanırlar.
Türk'ün İslam inanışında kendine mahsus kelimeleri, kendi zevkli ve hususi telaffuzları olmuştur ki Türk Müslümanlığı bu sözler ve bu söyleyişlerle ayrı bir güzellik kazanır. Mesela Arapçada orucun aslı “savm”dır. İranlılar “savm” yerine Farsça “rû-ze” kelimesini kullanmışlardır. Türkçede “r” harfiyle başlayan kelime olmadığı için Müslümanlığı İran yoluyla benimseyen Türkler “rûze”ye önce “uruze” demişler, sonra bu sözü daha çok Türkçeleştirerek “uruç” ve bugünkü “oruç” telaffuzunu yaratmışlardır.
Bayram kelimesi, galiba Türkçe ve Oğuzcadır. Kaşgarlı Mahmut, bu kelimeye İranlılar arasında da rastladığını söylerse de onun Acemce olduğunda hiç ısrar etmez; kelimenin, Türkçede “badram, bazram veya bezrem” diye telaffuz edildiğini söyler. Bir yer, ışıklarla ve çiçeklerle süslenir, bezenirse Türklerin, oraya “bezrem yır; bayram yeri” dediklerini bildirir ki bu gönül açan yer demektir.