Türkler kutsal saydıkları diğer hayvanlara gösterdikleri saygıyı ayıya da duyuyor, gücünü hissediyor ve ondan çekiniyorlardı. Bazı kabileler atalarının ayı olabileceğini düşünüyordu; bu yüzden tözler yaptılar, şaman ayinlerinde, dualarda, kutsal hikayelerde ayıya hak ettiği yeri verdiler. Şamanlar ayinlerde ayı postları giyiyor, ayı pençeleri kullanıyorlardı. Ayı gibi homurdanıyorlardı. Ayin esnasında ayının gücüne sahip olmayı dileyen şamanlara karşılık, onun gücünden korkulan zamanlar da vardı. Örneğin, av sırasında ayının ismi söylenmezdi, çünkü bu, avcılara zarar getirebilirdi.