"Tıyb" dedikleri güzel kokular dünyasının uçsuz bucaksız bir evren olduğuna şaşıp kaldı küçük kız...
"Bu manolya ruhu'dur, yakıldığı eve huzur getirir..."
"Bu kiraz dalı'dır, evin hanımı yemek kokularını bununla siler süpürür..."
"Bu kedi gözüdür, nazardan büyüden korur..."
"Bu nar çiçeği'dir, incir tohumu'yla karıştırılıp tütsülenirse odadakiler birbirine âşık olur..."
"Bu yüksük otu'dur, yakılan eve yılan giremez..."
"Bu kurutulmuş anemon'dur, çocukların ağlaması bununla yatıştırılır..."
"Bu krizantem'dir, yolcu yola çıkmadan önce yakılır..."
"Bu çörek otu'dur, ilk gece tütsüsüdür, balla karıştırıp gelin güveye yedirirsen doğacak çocukları gürbüz olur..."
"Bu zeytin çekirdeği'nden öğütülmüş undur, buğusu zihin açar..."
"Bu ıhlamur'dur, yakıldığı eve saadet verir"...