Bahar ayı, yemyeşil çimenler üzerinde bir sürü papatyalar, gökyüzü masmavi, ağaçların çiçekleri uçuşuyor birden. O hafif serin rüzgar tenine dokunuyor. Üzerinde inci bir hırka, elinde bir kahve, uzatmışsın ayaklarını çimlerin üzerinde, sırtını da yaslamışsın ağaca. O an gözlerini kapatıp şu cümleyi kuruyorsun. “Teşekkür ederim Allahım, bütün bu güzel anlar için.”