Masanın üzerinde duruyorum, çünkü kendime her şeye sürekli başka açılardan bakmamız gerektiğini hatırlatmak istiyorum. Dünya buradan bakıldığında çok farklı görünüyor. İnanmazsanız çıkın bakın. Hepiniz… Sırayla…
Oh me! Oh life! of the questions of these recurring,
Of the endless trains of the faithless, of cities fill’d with the foolish,
The question, O me! so sad, recurring—What good amid these, O me, O life?
That you are here—that life exists and identity,
That the powerful play goes on, and you may contribute a verse.
İnsan, insan ırkının bir üyesi olduğu için şiir okur ve insan ırkı tutkuyla doludur. Tıp, hukuk, bankacılık, bunlar hayatı devam ettirmek için gerekli. Ama şiir, aşk, sevgi, güzellik? Bunlar da bizim yaşama nedenlerimiz!