sanki bu baktığım an uzadı ve anladım ki görmek şimdi bir çeşit hatırlamak olmuş. o zaman, tıpkı eskiden bir güzel resme saatlerce bakınca hissettiğim şey geldi aklıma: çok bakarsan resmin zamanına girer aklın. şimdi bütün zamanlar o zaman olmuştu.
"aynadaki kadın benim zıttım," demişti, "ben ne kadar ev haliysem o, o kadar sokak. ben sokulgan isem, o başını alıp giden. ben gündüzüm, o gece... çapkın, güçlü, özgür."