Bitap düşülen günlük yaşamda, hisler görmezden gelinir. Çoğu insan hislerinin varlığını hayatından bir şeyler kaybedince anlar. Ne yazık ki azımsanacak bir durum değildir. Aleksey duygularını çok küçük yaşta tattı, sevgi ile özdeş olan tüm duygularını beraberinde kaybetti.
***
Hazin bir kayıp ile sarsılan Aleksey, yaşamın ona zorunlu kıldığı hayata doğru adımlar attı. Sevgili babasının kaybı beraberinde annesini de almıştı. Annesi yaşıyordu bilakis ölü gibiydi. Yaşam adı altında, hayatlarını sürdürmek için yerleştikleri ev Aleksey için kötü günlerin başlangıcı idi lakin onu sarıp sarmalayan ninesi ona ışık olacaktı. Kim bilir belki de bu yaratıcının ona sunduğu dayanaktı.
***
Aleksey'in soğuk hayatında, avuç içlerine doğru sızan bir sıcaklık dolacak. Avuç içlerine akan sıcaklık ninesinin merhameti olacak. Aleksey'in etrafında her an ona anlamlı, anlamsız birçok nasihat verilir. Keskin zekası ile kendi için doğru olanları kendine katacaktı. Zaman geçiyordu Aleksey için çok kötü bir durum bu. Evet öyle; zaman ondan çocukluğunu alıyordu, duygularını söküp atıyordu günbegün.
Aleksey yaşamaya karar verecek, bunun için atılımları olacak.