Kitabı okumaya ilk başladığımda garipsemiştim. Gece Yarısı Kütüphanesi dedikleri yer bana akıl dışı gelmişti. İlerledikçe kitabın asıl ele almak istediği şeyi anladım. Bu kitap hayatımın parçalarını eksiksiz birleştirmeme yardımcı oldu. Pişmanlıklarımız da bizden bir parça ve onlar olmadan gözümüzün önündekini bile göremiyoruz. Kendi hayatımızı göremiyoruz. Benliğimizin farkında değiliz. İçimde filizlenmeye başlayan hisleri fark ettim, 'yaşıyorum' demenin anlamını kavradım. Henüz yaşıyorum ve yaşadıkça öğreniyorum, öğreneceğim.