Nurgül Vatansever
@luettlibrary
Kurtların büyüttüğü kızları evcilleştirebilirsiniz; ama kitapların büyüttüğü bir kız, etini cendereye sıkıştırsanız dahi bu dünyaya uyum sağlamayacaktır.
•Nihan Kaya
"Bir arada yaşama bahtsızlığına uğramış olduğumuza göre, hiç aklımızdan çıkarmamamız gereken en önemli nokta şudur: Eğer yasalarımız olmasını istiyorsak, bunun tek çaresi, mümkün olduğu kadar az yasamız olmasıdır. Ben devlet denen ahlak dışı kavramı ölçmekte kullanabileceğim hiçbir ahlaki standart bulamıyorum. Onu ancak, toplumun her üyesinden zorla sızdırdığı zamanla, düşünceyle, parayla, çabayla ve itaatle ölçebiliriz. Devletin değeri ve uygarlık düzeyi, bu sızdırmalarla ters orantılıdır. Bir insanı, kendi seçtiği koşullar dışında hiçbir koşullar demeti altında çalışmaya zorlayacak yasa olamaz. Tıpkı işverenin de o koşullan kabul etmeye zorlanamayacağı gibi. Aynı ya da ayrı görüşte olma özgürlüğü, bizim türümüzde bir toplumun temelini oluşturur ve greve gitme özgürlüğü de onun bir parçasıdır. Bunu özellikle Hell's Kitchen'dan çıkma o zarif itoğluna hatırlatma olarak söylüyorum. Son zamanlarda epey gürültü koparan, bize bu grevin yasa ve düzene karşı olduğu masalını yutturmaya çalışan o benzersiz piçe."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bak söyleyeyim, sana çok şey öğrettim, ama beri yandan, hiçbir şey öğretmedim. Sana kimse bir şey öğretemez. Yani esas çekirdekte, esas kaynakta öğretemez. Yaptığın şeyler... senindir, benim değil. Ben yalnızca sana onları daha iyi yapmasını öğretebilirim. Sana yöntemleri, araçları verebilirim, ama amaç? Amaç senin kendinin."
"İkisi de sevmiyordu Roark'u. Zaten nereye gitse, yüzünü gösterdiği anda kimse sevmezdi onu. Kasa kapısı gibi kilitliydi yüzü. Kasalara kilitlenen şeyler, değerli şeyler olurdu. İnsanlar bunu hissetmekten hoşlanmıyorlardı. Bu odadaki varlığı da soğuk, rahatsız edici bir varlıktı. Garip bir niteliği vardı Roark'un varlığının. Kendini hissettiriyordu ama, sanki orada yokmuş gibi bir duygu veriyordu. Daha doğrusu, sanki karşısındakiler orada yokmuş gibi."
"Bana hiçbir şey miras kalmış değil. Hiçbir geleneğin en uç noktasında duruyor değilim. Belki bir geleneğin başlangıç noktasında duruyor olabilirim."