bengül özcan
@lugneb
Şu anda okuduğu kitap
Bu dünya denen şeyi bizim vaktimizde yaşayanlar sadece ismiyle,cismiyle bilirler.Biz gaflet vaktinde doğan çocuklarız.Gafiliz yani.Dünyayı bizim için sanırız,hatta bizim sanırız.Oysa dünya dediğin her gelene 'seninim' diyen bir gönül çalana benzer.Sonra terk eder,bırakır onları.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu dünya bir yokluk alemidir.Var dedikleriniz de yoktur,yok dedikleriniz de.Lakin insan her şey var zanneder.Hatta herşeyi kendinin zanneder.Öyle çok sever ki bu dünyada sahip olduklarını vazgeçerse herşey biter diye vehmeder.Malı olur bırakamaz,mülkü olur satamaz,şöhreti olur yıkamaz.Ne tuhaf şey! Bu alem bir rüya alemine benzer oysa.Rüyada sahip olduklarınızı uyanınca yanınızda bulabilir misiniz?Hem rüyanızda var olanla uyanınca yok diye dertlenir misiniz? İşte bu alemde o rüya misalidir.Bilin ki bu rüyada sahip olduklarının hiçbiri insanın değildir.Sahiplik makamı da sıfatı da yoktur insanda.Kendisi dahi kendinin değildir.Kendine sahip olamayan başka bir şeye nasıl edecek de sahip olacak?
Nefsine zor gelen hakkında hayırlı olandır
.....nefsinle savaşın bitmiş değildir.Öldüğün ana kadar ona galip gelmiş olamazsın.Her daim onu susturman icap eder.Dünyada ne yapıyorsan bil ki; ya Allah içindir ya nefsin için.Hep düşün bunu.Yaptığın kimin için diye.Allah için yapmak letafet ama nefs için yapmak felakettir.
Allah'a karşı gelen şeytanın her şeyi yapabileceğine inanıyorsun da bir Allah dostunun yapabileceğine neden inanmıyorsun?