luithara
@luithara
Ben Kayra, yaşayan en karmaşık ruhum.
Ve bu artan hızla aşağı düşen taş imgesi, onun ruhuna yerleşti. Hayat gitgide büyüyen bir dizi azaptı, gitgide daha hızlı uçuyordu sona, korkunç azaba. “Uçuyorum…”
Çaresizliğine ağladı, korkunç yalnızlığına, insanların acımasızlığına, Tanrı’nın acımasızlığına, Tanrının yokluğuna ağladı.
Her şey aynı. Bir an bir damla umut parlıyor, bir an umutsuzluk denizinde sönüyor, ve hep ağrı, hep ağrı, hep sıkıntı, hep aynı şey.
Puan vermedi·88 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 30 Nisan 2022 00:00
·2022 23. kitabı
