Kar tanecikleri, elmas tanecikleri
ölüm tanecikleri doldu gözlerime
değiştirilmeyen bu dağ bu ova
bu suyla canı
acıyan siniruçlarıma
değdi ban sözcüklerle.
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben’im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!