Durmak bilmeyen bir seyyah bile sonunda kendi topraklarını özler. Döndüğünde yuvasında, eşinin kollarında , çocuklarının ilgisinin odağı olmuş halde ve onlara destek olmak için çalışırken bulur mutluluğu ve görür ki dünyayı gezerken aradığı mutluluk boşaymış.
Memleketimizin kadın ve erkeklerini, biri diğerini sürükleyen ve taşıyan değil, el ele aynı tempoda yürüyen iki mahluk olarak göreceğimiz günün uzak olmamasını dilerim. Bu kadar efendim.
17.10.1932
........