Benim sevgim gitgide daha tutkulu ve bencil bir sevgiye dönüşüyor, onunki ise gün geçtikçe sönüyor ve bu yüzden uzaklaşıyoruz birbirimizden.
(...)
İlişkimiz başlamadan önce birbirimize doğru yürüyorduk, sonrasında ise karşı konulmaz bir şekilde farklı yönlere gidiyoruz. Ve bu durumu değiştirmek mümkün değil.
(...)
Aşkın bittiği yerde ise nefret başlar.
(...)
Hayat tarafından birbirimizden ayrılıyoruz, ben onu mutsuz ediyorum, o da beni. Ne onu, ne de beni değiştirmek mümkün değil.
(...)
Sırf birbirimizden nefret etmek, bu yüzden de kendimize ve başkalarına acı çektirmek için getirilmedik mi dünyaya?
(...)
Onu sevdiğimi sanıyordum, şefkatim beni duygulandırıyordu. Oysa o yanımda olmadan yaşadım, onu başka birinin aşkıyla değiştim ve bu aşktan mutlu olduğum sürece de bu değişiklikten hiç yakınmadım.