Kuşaklar boyunca kadınlar bir erkekle evlenmek yoluyla meşrulaşan insan rolünü oynamayı kabullendiler. Bir erkek, öyle olduğunu söylemedikçe, bir insanın kabul edilemez olduğu fikrine rıza gösterdiler.
(...)
Pek çok vahşi huylu kız çocuğu için babanın çökmüş bir adam, her gece kendisini ceketiyle birlikte dolaba asan bir gölgeden ibaret olduğu kolayca söylenebilir.
(...) tek bir sevgi ilişkisi içinde birçok son bulunur. Ancak, iki kişi birbirini sevdiğinde yaratılan varlığın güzel katmanlarından birinde bir şekilde hem bir kalp hem de bir nefes vardır. Kalbin bir tarafı boşalırken, öteki tarafı dolar. Bir nefes tükenirken, diğeri başlar.