genç kızların hayale yer vermeyen ve birbirine çok benzeyen kompozisyonlar yazmaları uzun süredir merak ettiğim bir konuydu, buradan, toplumumuzdaki yetişme şartları nedeniyle kadınlar dille aralarında samimi bir ilişki geliştiremiyorlar ve dili de kişiselleştirerek kullanma cesaretini gösteremiyorlar, sonucuna varmıştım.
Emekçi sınıfta çocuklar gerçekten korunur ve kollanır, onlar bir şekilde anne ve babalarına aittirler, ebeveynlerinin bedenlerinin bir uzantısıdırlar adeta.
Parti toplantılarına, elinde okunmaktan partal olmuş kovboy romanları ve ucuz kitaplarla gelirdi. İşteyken ya da yatakta okuyorum bu kitapları, derdi, ama eminim ki sınıfsal aidiyetini ve kim olduğunu göstermek üzere getirirdi toplantılara bu kitapları. İşçi sınıfının sevdiği ve meşgul olduğu her şeyi teşhir etmekten büyük zevk alırdı