yazgı

yazgı
@lyazgi

s.

@rrainydays
·
"Eğer kader bizi birbirimize yazdıysa, ne olursa olsun bir yerlerde yeniden karşılaşırız. Belki de seni hâlâ deli gibi istememin nedeni budur. Aramızdaki bağın koptuğunu hiç düşünmedim. Her 'bu sefer bitti' dediğimde, yine bir şekilde başlamamız... Belki de bu kaderdir. Ya da sadece kendimi avutma şeklimdir. Her ne olursa olsun, kaderim olman için milyonlarca kez dilek diledim, dualar ettim. Şimdi yoksun. Canım yanıyor. Bu gidişin benim iyiliğim için mi, bilmiyorum. Ama eminim ki, sen yanımda olmasan bile pastamdaki mum olacaksın. Yıldız kaydığında aklıma ilk gelen isim sen olacaksın. Sessizce, seni yanımda istemek için yeniden ve yeniden dilekler dileyeceğim. Ve bir gün... Dileklerim ya kabul olacak, ya da olmayacak. Ama artık pek de önemi kalmadı. Çünkü sen kaçıyorsun, ben ise artık seni kovalayacak gücü bulamıyorum kendimde. Ama şunu bil: Dönersen kabul ederim. Çünkü beni bilirsin, sana kıyamam. Kendime kıyarım ama sana asla..."
Reklam
hiç konuşmasak, hiç görüşmesek bile aramızda asla kopmayacak bir bağ olacak. ve o bağ ikimizin de canını yakacak ömür boyunca.
bir yerlerde varsın. olmadığın yere dayanabilmemin tek sebebi bu.
“hava kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu? ille de, ben bu hayattan bıktım, türünde sözler mi etmeliyim? yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? düpedüz, sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır?" -Zülfü Livaneli