–bazen bir sevgili için her şey bırakılır yüzbaşım. insan bir öfke ânında arkadaşını, bir buhran dakikasında kendisini öldürebildiği gibi, aşk denen hastalığın şiddetlendiği bir sırada da istikbalini, hâlini, mazisini, her şeyini feda edebilir.
ayrıldılar... ve bir daha birbirlerini görmediler.
fakat ikisi de küçük derenin kenarındaki söğüdü ve orada geçirdikIeri güzel ilkbaharı ve yazı unutmadılar.
ta beşikten mezara dolandırıldığımızı biliyoruz. yine de yaşamayı sürdürüyoruz. sen yalnızca inci alıcılarına meydan okumadın, bütün bir yapıya, bütün yaşam biçimine meydan okudun.