Beytül Ahzan
@m_emin23
29 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
"Paylaştığım herşeyi yaşıyor değilim, Yaşadığım herşeyi paylaşmadığım gibi.
Kafa dağıtıyor da olabilirim,
Kafalarınızı dağıtıyor da olabilirim.."
Reklam
“Kendine yalan söyleme.”
Dostoyevski’nin Karamazov Kardeşler romanında geçen bu söz, insan ruhunun en keskin ve en acımasız gerçeğini ortaya koyar.
Kendine yalan söyleyen, kendi uydurduğu yalanları gerçekmiş gibi kabul eden insan, adım adım körleşir.
Önce kendi içindeki hakikati göremez olur. Sonra çevresindeki her şey bulanıklaşır, çarpıklaşır. Gözleri karanlığa alışır, vicdanı yalana. Ve bu süreç, en sonunda onu en temel insani hazineden kendisine duyduğu saygıdan ve başkalarına duyduğu saygıdan yoksun bırakır.
Çünkü saygı, ancak hakikatin toprağında yeşerir. Yalanın karanlığında ise sadece çürüme, aşağılanma ve derin bir yalnızlık büyür.
Hakikat artık kimseyi uyandırmıyor, çünkü çoğu insan uyanmak istemiyor.
Bu çağ insanı yormadı, uyuşturdu. Düşünmeyi azalttı, hissi köreltti, gerçeği ise uzak bir rahatsızlık gibi gösterdi. İnsan yavaş yavaş kendi içine yabancılaştı.
En açık ilahi hakikat bile bugün sadece bakılıp geçilen bir şey haline geldi. Çünkü kalp artık duymuyor, zihin artık sorgulamıyor.
Gerçek ortada duruyor ama kimse dönüp bakmıyor.......
Zindana düşen ışığa...
Mapusa düşen gökyüzüne aşık olur zaten...
Mesele düşmeden aşık olmakta..!!!
Çay seviyorum dersin ama;
Yemenden bi habersin...!!
Bu günlerde sokağa çıktığımda kendimi yaşamın, çağın, kentin, insanların, herşeyin çok dışında buluyordum.
Reklam