Her şey aydınlık, her şey rahattır. Yalnız hepsinin yüzünde garip bir can sıkıntısı, kahkahalar da boş bir çınlama, gözlerde soğuk bir alakasızlık halinde kendini gösterir. Söyleyen de, dinleyen de o anda başka bir şey düşünüyor gibidir, halbuki hiçbir şey düşünmezler. Ama şikayetçi değildirler; canları sıkıldığının bile farkında değildirler. Hallerinden memnun olmasalar da, hayatlarında bir değişiklik istemezler.