İnsanın en hayırlısının ailesine en yumuşak, en iyi davranan olduğunu söylerdi. Bizlere o kadar yumuşak davranırdı ki, hepimizi ism-i Latif’ le kuşatırdı. Babam ailesine tüm esmayla yönelirdi. Yuvamıza yine ism-i Rahim’ i kandil gibi astı.
“yağmur tanelerini taşıyan melekler
ellerindeki haritalara baktılar
bir meleğe Sizin toprağınıza düşecek damla verildi
ah deyip sel oldu o
yıktı dağları, düşünceleri, hırsları
ben o sele takılıp da geldim”
(Naat)