KG
@madmonograph
Şu anda okuduğu kitap
Soyumaq və sonradan günəş ətrafında mənasızcasına hərlənmək üçün, yoxluqdan yüksək və bəlkə də ilahı ağıla malik insan yaratmaq, sonra da onu sanki onu lağa qoymaq üçün torpağa çevirmək nəyə lazımmış?
Reklam
Amok marafonuEdebiyat
Spoiler
Ştefan Svayqın oxuduğum üçüncü əsəri olan 
Amok novella janrında yazılmış əsərlər arasında öz yerini tutmuş kitabdır. Svayq yenə öz dəsti-xətti ilə kiçik əsərlərin böyük təsirini bizə məharətlə çatdırmışdır.
Peşmanlığın doğurduğu çarəsizlik, mənə görə, ən əzabverici hallardan biridir. Hələ bu vəziyyət dəlilik sərhədində baş verərsə. Baş qəhrəmanımız ölkəsində uğurlu bir həkimdir və şəhvət düşkünüdür. Öz karyerasını bir səhv üstündə məhv edən həkim Ost-Hind şirkətinin hökmlüyündəki ərazilərdə işləməyə başlayır. Özündən aşağı səviyyədəki insanlarla əlaqədə olma və illərin təkliyi onun yavaş-yavaş ağlını itirməsinə səbəb olur. Və bir gün bir qadın ondan kömək istəyir, həkim isə hər şeydən bezmiş halda onu başından etmək istəyir. Axırda isə, peşmanlıq başlayır. Həkimin bu ünvansız marafonu amokla qaçanlara bənzəyir. Həkim isə öz vəzifəsini yerinə yetirmək üçün əlindən gələni etmək istəyir. Svayq burada baş qəhrəmanın psixoloji vəziyyətini dəqiqliklə bizə çatdırır və onunla empatiya qurmağımıza kömək olur. Bu empatiya isə bizi gələcək hadisələrlə birlikdə dərindən sarsır. Peşmanlığın və çarəsizliyin bir narkotik təsiri yarada biləcək dərəcədə ağır olması kitabda çox kəskin göstərilib. İnsanın bu zamanda özünü saxlaya bilməməsi, beyinin ancaq həmin məsələ haqqında fikirləşməsi və beləliklə, heç bir şey fikirləşmədən ancaq irəli qaçması - bu psixi vəziyyətlər sadəcə bir dəlidə görünəcək hallar deyil. Beyinin çox əhəmiyyət verdiyi hadisələrdə heç bir şey edə bilməməsi hamıda amok təsiri yaradır. Bu bəzən zəif, bəzən də həkimdəki kimi güclü görünür. Amokun sonu faciəvidir, baş qəhrəmanın sonu kimi. Amma hər şeyə rəğmən, insanlarla danışmağa çalışın, təklik boğucudur. Bu təklik sizi qaranlığa çəkər, hamıdan qaçmağa məcbur olarsınız. Ən axırda isə qaçmaqdan
Amok novella janrında yazılmış əsərlər arasında öz yerini tutmuş kitabdır. Svayq yenə öz dəsti-xətti ilə kiçik əsərlərin böyük təsirini bizə məharətlə çatdırmışdır.
Peşmanlığın doğurduğu çarəsizlik, mənə görə, ən əzabverici hallardan biridir. Hələ bu vəziyyət dəlilik sərhədində baş verərsə. Baş qəhrəmanımız ölkəsində uğurlu bir həkimdir və şəhvət düşkünüdür. Öz karyerasını bir səhv üstündə məhv edən həkim Ost-Hind şirkətinin hökmlüyündəki ərazilərdə işləməyə başlayır. Özündən aşağı səviyyədəki insanlarla əlaqədə olma və illərin təkliyi onun yavaş-yavaş ağlını itirməsinə səbəb olur. Və bir gün bir qadın ondan kömək istəyir, həkim isə hər şeydən bezmiş halda onu başından etmək istəyir. Axırda isə, peşmanlıq başlayır. Həkimin bu ünvansız marafonu amokla qaçanlara bənzəyir. Həkim isə öz vəzifəsini yerinə yetirmək üçün əlindən gələni etmək istəyir. Svayq burada baş qəhrəmanın psixoloji vəziyyətini dəqiqliklə bizə çatdırır və onunla empatiya qurmağımıza kömək olur. Bu empatiya isə bizi gələcək hadisələrlə birlikdə dərindən sarsır. Peşmanlığın və çarəsizliyin bir narkotik təsiri yarada biləcək dərəcədə ağır olması kitabda çox kəskin göstərilib. İnsanın bu zamanda özünü saxlaya bilməməsi, beyinin ancaq həmin məsələ haqqında fikirləşməsi və beləliklə, heç bir şey fikirləşmədən ancaq irəli qaçması - bu psixi vəziyyətlər sadəcə bir dəlidə görünəcək hallar deyil. Beyinin çox əhəmiyyət verdiyi hadisələrdə heç bir şey edə bilməməsi hamıda amok təsiri yaradır. Bu bəzən zəif, bəzən də həkimdəki kimi güclü görünür. Amokun sonu faciəvidir, baş qəhrəmanın sonu kimi. Amma hər şeyə rəğmən, insanlarla danışmağa çalışın, təklik boğucudur. Bu təklik sizi qaranlığa çəkər, hamıdan qaçmağa məcbur olarsınız. Ən axırda isə qaçmaqdanHər bir zorakılıq cəmiyyət tərəfindən əlverişli bir zərurət kimi qarşılandıqda və hər bir mərhəmət, şəfqət aktı, məsələn, bəraət hökmü cəmiyyətdə bir sıra narazılıq və intiqam hisslərinə səbəb olduqda, ədalət haqqında düşünmək gülünc olmazdımı?
Reklam