Her anladığım şeyi belli etseydim,insanlar benden korkardı,sahiden. İçimde doğal afetler de olsa,hayata ve hayatımdakilere sunduklarımdan ödün vermem,veremem… Yüzüm güler,başım dik durur,bazen içim içimi yer ama kimseye belli etmem.
“Korkusu karşısında ki adam değildi,sadece kendisiydi. Kendi affediciliğiyle olan mücadelesiydi. İnsanın asıl sorunu,aslında hiç bir zaman karşısındakiyle de olmazdı ya zaten… “İnsan biriyle bir sorun yaşıyorsa bu,karşısındaki insanın onun içinde yol açtığı şeyler ile alakalıdır…” diye düşünürdü.”