ilk kitap olan yalnızlığın kara lanetinde çok az karakterle kısıtlı alanda yaklaşık 300 sayfa okumanın ardından yavaş yavaş başkaları da dahil olmaya başlamış, hikayenin alanı genişlemişti. bu kitapla da her şey iyice anlam kazandı. ilk kitapta yan karakter gibi gözükenlerin aslında çok önemli yerinin olmasını beğendim. olayların bağlanış şekli tam benim sevdiğim tarzdaydı. yaşanan olayları her açıdan kavrayabilmek için bu kitapta farklı iki karakterden hikayeyi dinlemek önemliydi bence.
*spoiler, mesela grey’i ilk tanıdığımız hali ve ikinci kitaptaki hali arasında dağlar kadar fark var. ondaki bu karakter gelişimini kendi ağzından okumak kesinlikle daha etkiliydi.*
anlaşılabileceği üzere her açıdan çok beğendiğim bir seriydi.