Bil ki insanoğlunun her uzvunun bir işi vardır; o uzuv o işi yapmıyorsa anlamsız demektir. Gözün işi görmek, kulağınki işitmek, gönlünki de aşktır. Aşk yoksa o, âtıl ve anlamsızdır. Gönül, âşık olunca işini yapmaya başlar. Buna göre, açıkça ortadadır ki gönül, aşk ve âşıklık için yaratılmıştır, başka bir şey bilmez.
Aşk kader gibi birikiyordu alınyazılarında
Bir dağın ufkunda biriken kar gibi tıpkı
Ve karın yavaş yavaş içe işleyişi gibi
Ve sonra günü gelince topraktan bitki ve çiçek fışkırtısı gibi
Birbirlerine karşı getirip ortaya koydukları bir duygu
İlerleyip gelişip büyüyüp durdu
Kimseye itiraf edemezlerdi bunu
Hatta sakladılar kendilerinden bile..🌿
Leyla ile Mecnun - Şiirler VII