Yapay zeka denilen çoğu uygulamanın aslında insanların söylediklerini birebir yapmaya çalışan köleden başka bir halt olmadığı anlaşılmıştır artık. Herhangi bir yargısı, ahlakı, empatisi olmayan bu şeyin, kötülerin elinde hazlarını doyuracakları devasa bir oyuncak olacağı belliydi.
Necip Fazıl, otobiyografik eserinde böyle kadınlar kalmadı diyerek burnunu göstermekten dahi haya eden anneannesini söylüyordu. Yakın zamandaki büyük depremde, enkazdan çıkarılırken örtü isteyen kadın da muhtemelen o nesildendi.
İnancın, malûmat bilmekten öte, yaşamın en derinine nüfuz eden biçimi, bize arif ve alim arasındaki farkı veriyor. Bir şey yaşanmadan hayır diyemeyen bizler nerede, henüz ilk görüşten şeytan icadıdır mührü vuran yaşlılarımız nerede. Evet, annem haklıymış, cümlesini nedametle değil ibretle taşımalı insan.