İyi insanlar bahtsızdır, kötüler onlara sataşır. Kötüler hep daha mutlu, iyilerden daha zekidir ama eninde sonunda anlaşılmaz bir şey araya girer, kötüleri yere serer ve zafer mutlaka iyilerin olur.
İçki bir alkolik için neyse kitaplar da benim için öyle zorunlu bir gereksinim halini almaya başladı. Onlar bana benimkinden farklı bir varlıktan haber veriyor, büyük duygu ve büyük arzularla dolu bir yaşayışı gözümün önünde canlandırıyor, insanları iyiliğe ve kötülüğe sürükleyen her şeyi bana öğretiyordu.
- Kiminle dost olursan ol, ne yaparsan yap, elinde sonunda mutlaka kadına gelmeye mecbursun.
- Başka nereye gidebilirler ki? Tanrıyı bile bırakıp bize geliyorlar. İşte papazlar, işte dünya ile ilgilerini kesmiş keşişler.