Nietzsche’den yaklaşık altı yüzyıl önce Mevlânâ diyordu ki:
Geçmişi unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgili ve gülümseyişi ile gençliğin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, tek etme.
“İşte anahtar kelime bu ;hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı :Unutmak .Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşamda olmazdı .İnsan,unutmadan hayatını sürdüremez.”