makeshanım
@makeshanim
Şu anda okuduğu kitap
Güven, mutluluğun temelidir. Güven aşkın ve her türlü aşkın, yani cesaretin, yani kavganın temelidir. Mevhibe'nin İsmet'ten kuşkulanabileceğini aklın alıyor mu? Bu noktada bir özeleştiri yaparsak sende güvenin, bende bakımın zaman zaman aksar gibi olduğu sonucuna varabiliriz. Ne demiş şair: "Aşklar da bakım istiyor öğrenemedin gitti." Aynı şair şöyle bir dize de ekleyebilirdi o şiirine: "Aşklar tam güven istiyor güvenemedin gitti."
Reklam
Ama Aragon'un şu dizesi de bir gerçek: "Göğsüne bastırırken kırar sevdiği şeyi"
O da var. Kişi kimi zaman çok sevmenin getirdiği yanlışlıklara da düşüyor. Sevdiği şeyi göğsüne fazlaca bastırırken örseliyor onu. Hoyratlaşıyor bir yerde aşk. Acaba bu gerçekten aşkın kaçınılmaz bir gereği mi? Kimi zaman öyle belki. Ama ben, öyle olmamalı diyorum. İnsani çizgiden sapmamalı. Aşkı insani çizgide bütünlemeli. Mutluluk da, sanırsam, o zaman bütünleniyor.
Adapazarı'ndaki kızla -neydi adı onun?- çektirdiğin fotoğrafta senin bütün hayat tavrın gizli. En gösterişsiz koşullarda da sen, o koşullardan hiç utanmadan, hiç yüksünmeden bir ayağını gözüpek bir rahatlıkla ileri atabilirsin.
Senin eşsizliğin, bulunmazlığın üstüne ne söylesem eksik kalır. Sadelikten korkmayan bir kadınsın bir kere. O köprünün altında vb. satılan balıekmekten alıp yemek istemen beni en çok gönendiren şeylerden biri.
Bir de şeyini severim: kızınca işe sarılırsın dört elle.
Reklam