Bir gün birlikte otururlarken Yezid, oğlu Halid'e işaret ederek Hz. Hüseyin’in oğlu Ömer'e;
"Bununla savaşır misin?" dedi. Ömer çok küçüktü. Yezid onunla şakalaşmak istemişti. "Her şakanın içinde bir ciddiyet payı vardir" denilir; esasen bu şakalaşmada da ciddiyet payı vardı. Hem de ciddi oranda vardı. Küçük Ömer cevap verdi: "•Bana bir hançer ver, ona da ver, vuruşalım."
Yezid bir tuhaf olmustu. Ancak Ömer' in bu açık sözlülüğü ve cesareti çok hoşuna gitmisti. Onu kucakladı, bağrına bastı. Araplarda kullanılan ve bizde "Babasının oğlu değil mi?" manasına gelen "-Et parçası! Ben onu babası yılandan tanırım! Yılan, yılandan başka ne doğurur," dedi.
Bunun içinde hem takdir, hem tenkid, hem tedirginlik vardı.