Ali
@malidvrci
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
SofraEdep
Bizim hemen sözünü edeceğimiz sofra, toplantı sonrasında açılan sofralardır! Ne ki, yineleyelim, yıllardır topluma aşılanan "benden sonra kıyamet" bencilliği ile de gerekirler şirâzesinden çıkmış; bir çapaçulluk egemen olmuştur! Oysa, bu sofralara, sandalyeler, "garç-gurç"la çekilmeden, usulca oturulur. Dirsekler masaya dayanmadan beklenir.
Yemek dağıtımından sonra, yemeğe, çatal-bıçak "dah!" edilmeden; bir büyüğün ya da sofrayı açanın, "Buyrun, afiyet olsun!" sözlerinden sonra başlanır! Yemek sırasında, höpürtü, şapırtı-şupurtu, homurtu, oh, üf(leme) sesleri çıkarılmaz! Ağız dolu; çatal-matal elde; hele karşıdan karşıya, konuşulmaz! Söylenecek bir dizi "-maz!" vardır ya; kısaltalım: Yemek bitiminde, çatal-bıçak tabağa yan yana konur. Sandalye sessizce, geriye verilerek kalkılır! Hemen söyleyelim: Bu gerekirler aile sofraları için de geçerlidir! Ve bu sofralar, edep-erkânın başköşede oturduğu sofralardır!
