sanki rory engelli de kitaptaki tüm karakterler onu mutlu etmeye çalışıyor. adelaide klişe bir wattpad kızı gibi. ortada bir ilişki bile yokken bir erkek için hiç yapmayacağı şeyleri yapması beni çok sinir etti böyle belirsizlikte bırakılıyorsan o kişiyi hayatından çıkar bitsin gitsin işte. kitap boyunca rory için gereksiz fedakarlıklar yapması, öz saygısını hiçe saymasına çok sinir oldum. Rory’nin kızı sürekli belirsizlikte bırakması, ilişkinin ilerleyeceği zaman kaçıp ortadan kaybolması, bahaneler bulup kendini uzaklaştırması yorucu ben olsam asla bu kadar tahammül etmezdim kimse etmemeli. kızı sadece hayatındaki boşluğu doldurmak için kullanıyor resmen. 6 yıllık güya çok aşık olduğu kızı bile terk edip sonra yasını tutan birisinden ne bekleyebilirsin zaten. Kendi ağzıyla söylüyor onu unutamadığını ve Adelaide’ı sevmediğini üstüne bir de eski sevgilisiyle kıyaslayıp duruyor. Rory’nin ona aşık olmadığı sadece onun cömertliğini ve ilgisini istediği belli olmasına rağmen hala Rory ona aşık olsun diye çabalıyor bu da çok zavallıca yani bir yerden sonra bu kadarı abartı geliyor. Adelaide da çok yorucu bir karakter öyle bir arkadaşım olsa çok yorulurdum. en azından sonu güzel bitti ama okumasam da olurmuş. bir an önce yeni bir kitaba başlamak istediğim için hemen okuyup bitirdim.