Erman Manav
@manvermn
7 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapta çeşitli alanlarda çalışmalar yapan kimselerle yapılan röportajlara yer verilmiş. Bu isimler ekseriyetle yeni hükümet sistemini müspet olarak değerlendiren kimseler. Aralarında hukuk alanında akademisyen olan sadece Prof. Dr. Mehmet Akif Aydın var. Kendileri Hukuk Tarihi alanında profesör. Prof. Dr. Haluk Alkan ise siyaset bilimleri alanında akademisyen. Bunun dışında Av. Cavit Tatlı gibi hukuk mezunu olup da akademisyen olmayan isimler de var. Açıkçası yeni sistem ve daha geniş anlamda hükümet sistemleri hakkında daha önce akademik kaynaklardan okuma yapmamış bir kimsenin ilk olarak bu kitabı okuması bazı açılardan zararlı olabilir. Zira bazı yerlerde akademik metinlerde olanlardan farklı izahatlar mevcut ancak öncesinde akademik metinlerden okuma yapmış olan bir kimse zaten bu farklılıkları fark edecektir. Genel olarak hukukçu akademisyenler dışındaki felsefeci/gazeteci/tarihçi vs. kimselerin yeni sisteme ve genel olarak hükümet sistemlerine dair görüşlerini derli toplu olarak görmek ve öğrenmek bakımından faydalı bir eser.
Reklam
Kitapta işlenen konu çok mühim bir konu. Gün geçtikçe daha da farkında olmadan mahremiyet kavramından uzaklaşıyoruz. Sosyal medya ve teknoloji çok daha fazla şeyi bilmemize yol açıyor. Ancak bu kadar çok şeyi bilmek bir insan için gerekli mi? İnsanların bu kadar fazla özel hayatını herkese açık etmesi onlar için ne kadar yararlı? Kitap mahremiyet ve her şeyin bilinmesi, gözlenmesi böylece örneğin çocuk kaçırmanın bitmesi, aile içi şiddetin bitmesi, hırsızlığın bitmesi vs. gibi can alıcı emeller arasındaki dengeyi sorguluyor. Sosyal medyanın giderek artan mahremiyete müdahalesinin şu an olduğundan daha da korkunç boyutlara ulaşmasını sorgulamak açısından okunmaya değer bir eser.
Bununla birlikte maalesef müstehcen sahneler gereksiz şekilde detaylı bir şekilde işlenmiş. Popüler dizi/film kültürünün esiri olduğu bu pornografik sahnelere ilk defa bir kitapta bu amaçla yer verildiğini gördüm. Belki de yakın zamanda yazılmış, arka kapağında ünlü gazetelerin kısa ve çok özlüymüş izlenimi oluşturan yorumlarına sahip olan kitapları pek okumayı tercih etmediğim içindir.
Kitaba ismini veren ikinci büyük öykü olan İki Uçurumlu Köprü isimli öykü edebi açıdan çok başarılıydı. Bununla birlikte öykü başından itibaren yüksek tempoda ilerledi ve bazı durumların başarılı bir şekilde okuyucuya aktarıldığını gördük. Bu yüksek tempo ve başarılı betimlemeler öykünün sonunda da aynı şekilde bir performans görme beklentisi içerisine soktu beni. Bunu görememek biraz hayal kırıklığına uğramamıza sebep olsa da bu öykünün genel olarak başarılı bir şekilde ele alındığı gerçeğini gölgelemiyor.
Kısa öykülere gelirsek kanımca bunlar durum öyküsü olarak isimlendirilen kategoriye giriyorlar ve yazarın da bu denli az kelimeyle böyle zor konuları en başarılı şekilde kaleme aldığını düşünüyorum.
İlk uzun öykünün yazarın kitaptaki diğer öykülerinden farklı olduğu çok açık. Edebi olarak maalesef yetersiz. İşlenen konu ve verilmek istenen mesajlar çok güzel olmasına rağmen bunların diğer öykülerdeki gibi başarılı bir şekilde kaleme alınmadığını görüyoruz. Ancak bu öyküdeki yetersizliğin kitabın genelinde mevcut olan başarılı anlatımı gölgeleyemediğini de belirtmek isterim. Kendisine yazarlık hayatında başarılar diliyorum, Allah yolunu açık etsin. Sıradaki eserlerini dört gözle bekliyoruz.
