nurbanu
@maqamless
Kör Baykuş zannımca herkese hitab eden bir
kitap değil. Opioid kullanımı ile ayyuka çıkan
psikozların eşliğinde ruh sıkan sorgulamalar
kitabı. Hayal ve gerçeğin arasında mekik
dokuyan karakterin üstüne sinmiş afyon ve kafur kokuları bizi hayatın görmekten kaçındığımız ve de inkarını hoş gördüğümüz tarafına bakmaya adeta zorluyor. Yazar bizi karanlık ve de sefaletin kol gezdiği duvarlara mıhlıyor ve hayatın en çekilmez yüzü ile bakışıyoruz. En sevdiğim yanı da bu oldu kitabın. Karakterin vehimli iç dünyasında örümcek ağlarıyla birlikte salınıp duruyoruz. Ve düşülecek kuyunun dibine son dal kala ayağımızdan asıp sallıyor bizi.
Yazarın da dediği gibi derinlerden benliğimin
güçlerini dışarıya çekiyor gibiydi bu karanlıklar..
Kör Baykuş
Kör Baykuş
Uyandığı zaman gökte yıldızlar
İnsan düşünür: bilirim Allah var!
Tanrısal bir öpüştür söken şafak
Ne hoştur insanın bir gül açası,
Koşan göklerde kuş gibi uçası,
Bulutlarla yağmur olup ağlamak.
Gitmek, sona ermeden bir zamanda.
Başıboş bir tekne gibi ummanda;
Fırtınalarda ne yelken, ne bayrak.
Fakat beni sen uyandır, ey zeka!
Bak, işte önümde her günkü çorba,
Ekmek, kaşık ve kasesiyle bu aşk.
Sarhoş eden, davet eden bu ölüm
İçinde ben salt bir adem oğluyum,
Korkan, ölüşünü hatırlayarak.
Ey, ışığın boşandığı gerçek düş!
Bütün zamanı kucaklayan öpüş;
Yaşamak eken insan, veren toprak
// dıranas
..
Haydi, gelin hepiniz!
Nasıl da coşmakta şevkle,
Bir nesil ki taşıyor yücelere önderini!
Parlak zaferlerle ilerlerken,
Ülkelere ad verir,
Geçtiği yerlerde şehirler kurulur.
Durdurulamaz, muttasıl akar köpürerek
Öyle cömert bir fıtrat ki o,
Parlayan kuleleri,
Ve görkemli mermer sarayları
Böylece ardında bırakır gider.
Sanki atlas; sedir ağacından gemileri,
Taşıyor devâsâ omuzlarında;
Ve bir uğultu ki rüzgârda,
Sırtında binlerce yelkenli,
Hep onun ihtişamına şahit.
Ve böylece bütün kardeşlerini,
Evlatlarını, hazinelerini,
Neşe saçan kalbiyle
Götürür bekleyen Yaradan'a.
// johann wolfgang von Goethe
// ebru: m.düzgünman
İşitin ey ulular, âhır zaman olısar,
Sağ Müslüman seyrektir, ol da güman olısar
Dânişmend okur tutmaz, derviş yolun gözetmez,
Bu halk öğüt işitmez, sağır hemen olısar.
Gitti beyler mürveti, binmişler birer atı,
Yediği yoksul eti, içtiği kan olısar.
Yunus Emre
Hızır'la Kırk Saat'ten
...
Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz
Bu kesik dansa karşı bana bir şey öğretmediniz
Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı
Günlere geldim bunu bana öğretmediniz
Hükümdarın hükümdarlığı için halka yalvardığı
Ama yine de eşsiz zulümler işlediği vakitlere erdim
Bunu bana söylemediniz
İnsanlar havada uçtu ama yerde öldüler
Bunu bana öğretmediniz
Kardeşim İbrahim bana mermer putları
Nasıl devireceğimi öğretmişti
Ben de gün geçmez ki birini patlatmayayım
Ama siz kağıttakileri ve kelimelerdekini ve sözlerdekini
nasıl sileceğimi öğretmediniz