📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"bunun nasıl başladığını ya da ne zaman senin kederinde boğuluyormuşum gibi hissedecek kadar sana bağlandığımı hatırlamıyorum. ama senden önceki halime asla geri dönmek istemediğimi biliyorum."
"love, actually? gerçekten mi?"
"karşıma çıkan ilk film buydu. istersen değiştirebilirsin. benim için sorun olmaz."
"hayır, bu harika. hiç izledin mi?"
"hayır. sen izledin mi?"
"gibsie ilk gösterime girdiğinde onunla sinemaya gitmemi istemişti."
"ciddi misin sen?"
"son derece. etrafımız çiftlerle çevriliyken sinemada oturan iki serseriye benziyorduk. o sırada keira knightly dönemini yaşıyordu. onun bu filmde ne kadar az göründüğünü fark ettiğinde çok sinirlendi. kendini o kadar kaptırdı ki, filmin kolye sahnesinde ağladı... özür dilerim. az kalsın spoiler veriyordum."
"neden onunla gittin? bu tür filmlerden hoşlanmıyorsan neden izlemeye gittin?"
"çünkü o benim en yakın arkadaşım."
aoife'nın o gün ne söylediğini asla öğrenememiştim. ama her ne söylediyse, joey'nin o arabadan uzaklaşıp onun arabasına binmesine neden olmuştu.
bundan sonra işler onun için yavaş yavaş değişmeye başlamıştı. parça parça bize geri dönmeye başlamıştı. aoife o gün ona bir şey vermişti, artık tutunacak bir şeye sahipti. gelecek için bir umut doğmuştu.
sonra babam o şeyi ondan tekrar aldı.
umudunu aldı.