"Ah Miss Woodhouse, bazen yalnız olmak ne büyük rahatlık!" sözleri dopdolu bir kalpten taşıyor ve yaşadığı sürekli katlanma duygusunu anlatıyor gibiydi, hayatta onu en çok seven kişilere karşı olsa bile.
Kendi kendime, bir insanın hayatında sadece aşk ve çocuk olmayabileceğini, insanın yüzlerce şey yapabileceğini, hatta Hıristiyanlığın başlangıcı üzerine bir kitap bile yazabileceğini tekrarlıyordum. Nasıl da yoksul bir yaşamım olduğunu düşünüyor, ama değiştirmeyi denemek için artık çok geç olduğuna inanıyordum ve düşüncelerimin derinliklerinde sürekli o tabanca çıkıyordu karşıma.