Onun yaşamına sahip olmak için her şeyimi verirdim ki
buna hastalığı da dahil. Buz mavisi kaşmir bornozunu giyip ardı arkası kesilmeyen ziyaretçilerini ağırlardı. Eşi, o lanet yatından belki yüz kere bahsetmiştir bana. Terapisti ve yakın dostu Doktor Yalom'un imzaladığı kitaplar da hemen baş ucunda dururdu. Ve tüm bunlara rağmen her gün ağlayıp zırlardı.Zavallı bir haldeydi. Ben ise ona karşı delicesine kin duyuyordum, onun bu halleri beni çileden çıkartıyordu.
"Emin ol bu hamlelerimin hiçbiri mecburiyetten değildi. Bu kariyerlerin hiçbirinde başarısız olmadım. Sadece bir noktadan sonra yerimde duramamaya başladım. Hayatın herhangi bir alanında bir yere zincirlenmeyi reddediyorum."