Xantaresia
@marjisultan
Hayatın merkezüssünde yaşayan, yazmaya, okumaya duyulabilecek en büyük ilgi ve alakayı duyan bir şahıs.
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkese tekrar merhaba, bu defa üçüncü kitabın incelemesiyle sizlerleyiz efendim...
Şimdi bu yazarın öyle bir şeyi var ki, kitabın içeriği sıksın yahut sıkmasın karakterleri tanıyor gibi oluyorsunuz. O aileden biri gibi hissediyorsunuz. Ve hatta kitabın size açıkça vermediği bir karakter bilgisini bilebiliyorsunuz!
Mesela Nesta uyuz olunası bir karakter, kitabın başından beri adam akıllı bir işe yaramamış, herkesi eleştirip duran, kendinde hiç bir değişikliğe gitmeyen, gelişme kaydetmeyen, kibirli, huysuz biri gibi görünüyor. Fakat ağzından her ne kadar iğneleyici söz duyarsam duyayım, her defasında diyorum ki; “Nesta aslında kendine kızgın, bunları gerçekten kastetmiyor, Feyre’yi seviyor.” Başka durumlarda başka yorumlar, sanki kendi kız kardeşimi tanıdığım gibi, içini görebildiğimi hissediyorum.
Şimdi mesela, ben bunu nasıl bilebilirim? Bunlar kitapta geçmezken, Nestayı nasıl bu kadar iyi tanıyabilirim?
Demek ki Sarah, işini gerçekten iyi yapıyor.
Üçüncü kitap ikinci kitap kadar olmasa da güzeldi. Her şeyin yerli yerine oturduğunu görmek, gizlenen şeylerin ortaya çıkması vesaire beni çok rahatlattı. Sırtımdaki o noktayı kaşıyabiliyorum artık! :))
Elain bir kahin, ondan daha büyük numaralar beklerdim. İki cümle kurdu ve bitti. Bir de Nesta ve Feyre birbirlerini “sevmezken” nasıl oluyor da Elain’i bu kadar seviyorlar anlayamıyorum. Umarım dördüncü kitapta bunu anlayabileceğim, yorumlar bunu gösteriyor...
Çok sıkıldım. Biirbirini tekrarlayan kitaplardan, benzer karakterlerden, aynı hikayelerin evrilip çevrilip aktarılmasından. Ya herkes kitap yazmaya çalıştığı için, ya da popüler kültürden etkilenildiği için o eski “her kitabı okuduğumda heyecan duyuyorum.” Hissini yaşayamıyorum. Elbette beğendiğim kitaplar oluyor fakat kitap seçme kısmı tam bir zahmet. Kitap mağazalarında saatlerce iki üç kitabı inceliyorum; “okuyayım mı/ okumayayım mı?” Diye. Hep aynı varoş aşk cümleleri, aynı saçma tripler, duyguyu vermekten yoksun bir dolu aksiyon cümlesi içeren yazı dolu sayfalar... Bir kitapta aksiyon var diye o kitap iyi midir?
Popüler kültür öyle korkunç etkiliyor ki herkesi, yeni çıkan kitaplar hep wattpad tadında. Üzülüyorum :(
Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. 11 yıl önce okumuşum, ama etkisinden hala çıkamadım. Bu tabii şu anlamda, kitabın içeriği benim gelecekteki kitap seçimlerimi çok etkiledi. Farklı evrenler, fantastik dönem kitapları falan... bu kadar az okunması şaşırtıyor, belki eski bir kitap sayılabileceği içindir. Fakat yolunuz bu incelemeye düşerse size söyleyeceğim tek şey, fantastik kitapları seviyorsanız bu kitabı da seversiniz. Yazarın henüz 20’li yaşlarının başındayken yazmış olduğu bir kitap olmasına rağmen hiç tecrübesizlik sezmedim. Tekrar okumak istiyorum, diğer kitaplarımdan vakit ayırabilirsem :)
