Xantaresia
@marjisultan
Hayatın merkezüssünde yaşayan, yazmaya, okumaya duyulabilecek en büyük ilgi ve alakayı duyan bir şahıs.
üniversite
istanbul
istanbul
64 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkese merhaba diyerek başlayalım!
Sözlerime başlamadan önce belirtmeliyim ki, bu inceleme sadece 1. Kitabı değil, tüm seriyi kastedecek.
Lynch beni çok şaşırttı. Sahne geçişlerinde çoğunluğun çok dışında yöntemler kullanıyor, bir ileri bir geri giderek tüm hikayeyi karmaşa içerisinde ve bir o kadar da net aktarıyordu.
Bunun dışında yaratmış olduğu evrene dair koruduğu gizemler çoğu kitapta sizi rahatsız eden soruları sordurtmadı diyebilirim. Yani en azından, kitap boyunca “bu neydi!! İyi de Bu ne anlama geliyor, geçmişte ne olmuş, evren nasıl bir yer, kimleri kapsıyor?” Diye sormaktan alıkoyan, kafanızın arkasında devamlı evreni anlamlandırmak için didindiğiniz o rahatsız edici his yoktu. (En azından 3. Kitaba kadar)
Atacam, atalar gibi terimlere, “evrende yaşayan başka türler var mı? Varsa da, bunlar nelerdir?” gibi hiçbir halt bilmememize rağmen bu bilinmezlik beni (ki bu olacak şey değil) çıldırtmadı. Bakın bu çok basit bir şey gibi gözükebilir fakat asıl mesele şu ki Lynch hikayesini öylesine usta bir dille anlatıyor ki sözlerinden başka bir şey düşünmüyorsunuz. Yani okuyucu olarak sizi, manipüle ediyor. 3. Kitapta artık düşünmemizi istemiş olacak ki, bu soruları artık net bir şekilde sormaya başlıyoruz.
Kendisi de ustalığının farkında olsa gerek,(bence) bir çeşit hata yapmış. Özellikle ilk kitapta beni çıldırtan, bu kitaba devam edemeyeceğimi düşündüren betimlendirmeler gerçekten fenalık geçirmeme sebep oldu. Yani kitap içerisinde olmasaydı olurdu diyebileceğim çok betimleme vardı.
Öğrenmesek hiçbir hüznünü yaşamayacağım bilgiler artık beynimde.. (Tamamen yalan söylüyorum, çoğunu unuttum ki bu, olayı daha kötü yapıyor yani o zaman neden okudum?)
Bu durum her ne kadar kendi hayal gücünü, kültürel bir şelale olduğunu, istediği herşeyi kelimelerle ifade
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkese merhaba, Darağacı Dansı isimli kitabın arkasından daha derin bir kitap beklerdim. Kötü değil ama iyi de değil. En azından ilk kitabın gerisinde benim için. Kafama oturmayan bir sürü yer var, koskoca kitap ne ara bitti ne anladım okuduğumdan diye bir süre düşündüm. Katie’ye olanlar çok gereksizdi. Yan karakterini biraz daha tanımalıydık, biraz daha faydalı bir karakter olmalıydı yahut Alice’in yarattığı bir karakter olarak iki dünya arasında haber taşımasını beklerdim.
Nate deseniz, çok uzak kaldı. Bağ kuramadım karakterle, etkilenemedim.
Ayrıca Alice madem hayran kurgusu yazarak bir şeyleri değiştirebileceğini biliyor neden üç satır yazıp bırakıyor diye sorarlar adama? Hikayeyi garanti altına alana dek yazardım ben olsaydım. Bu kısmı kitabın kendi mantık olgusuna dair mantıksız olmuş. Alice yazıyor, bay hayran yazıyor, alice yazıyor, bay hayran yazıyor. Ee kardeşim neden tümden yazmıyorsunuz şunu? Hayat memat meselesi değil mi?
Ya olayları bir türlü sindiremeden kitap bitiyor. Yani Ash Violet’i anımsar gibi olur sonra beraber olurlar, sonra herkesi kurtardıkları yere geldiler gibi böyle hopppadanak bir geçiş mevcut. Alice ile danny olayının işlenişi fena değildi ama eleştirsem onu bile eleştiririm.
Eh, okunabilir. Ama muhakkak okunmalı mı? Eğer yeni bir okursanız evet, değilseniz hayır :)
Kitabı okuyanlar yardımcı olabilir mi?
Dikkat yorumlarda ve incelemede tamamen Spoiler var!!
Spoilerrr!
Fazla fazla yazayım da yazılarım ekranda gözükmesin :))
SPOİLER!!
Fazlalık olsun diye yazılan boş laf...
Bla
Bla
Bla...
Herkese selam :( kitabın sonunu unuttum. Şimdi 3. Kitaba başladım ve herşey karmakarışık oldu. Devereux tanrı gibi bir şey çıkıyordu ama nerde oluyordu falan? Ansel ölüyordu ama nasıl, Sonrası yok. Allah aşkına üstüme kitabın sonunu atın :D
Herkese tekrar merhaba, bu defa üçüncü kitabın incelemesiyle sizlerleyiz efendim...
Şimdi bu yazarın öyle bir şeyi var ki, kitabın içeriği sıksın yahut sıkmasın karakterleri tanıyor gibi oluyorsunuz. O aileden biri gibi hissediyorsunuz. Ve hatta kitabın size açıkça vermediği bir karakter bilgisini bilebiliyorsunuz!
Mesela Nesta uyuz olunası bir karakter, kitabın başından beri adam akıllı bir işe yaramamış, herkesi eleştirip duran, kendinde hiç bir değişikliğe gitmeyen, gelişme kaydetmeyen, kibirli, huysuz biri gibi görünüyor. Fakat ağzından her ne kadar iğneleyici söz duyarsam duyayım, her defasında diyorum ki; “Nesta aslında kendine kızgın, bunları gerçekten kastetmiyor, Feyre’yi seviyor.” Başka durumlarda başka yorumlar, sanki kendi kız kardeşimi tanıdığım gibi, içini görebildiğimi hissediyorum.
Şimdi mesela, ben bunu nasıl bilebilirim? Bunlar kitapta geçmezken, Nestayı nasıl bu kadar iyi tanıyabilirim?
Demek ki Sarah, işini gerçekten iyi yapıyor.
Üçüncü kitap ikinci kitap kadar olmasa da güzeldi. Her şeyin yerli yerine oturduğunu görmek, gizlenen şeylerin ortaya çıkması vesaire beni çok rahatlattı. Sırtımdaki o noktayı kaşıyabiliyorum artık! :))
Elain bir kahin, ondan daha büyük numaralar beklerdim. İki cümle kurdu ve bitti. Bir de Nesta ve Feyre birbirlerini “sevmezken” nasıl oluyor da Elain’i bu kadar seviyorlar anlayamıyorum. Umarım dördüncü kitapta bunu anlayabileceğim, yorumlar bunu gösteriyor...
Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. 11 yıl önce okumuşum, ama etkisinden hala çıkamadım. Bu tabii şu anlamda, kitabın içeriği benim gelecekteki kitap seçimlerimi çok etkiledi. Farklı evrenler, fantastik dönem kitapları falan... bu kadar az okunması şaşırtıyor, belki eski bir kitap sayılabileceği içindir. Fakat yolunuz bu incelemeye düşerse size söyleyeceğim tek şey, fantastik kitapları seviyorsanız bu kitabı da seversiniz. Yazarın henüz 20’li yaşlarının başındayken yazmış olduğu bir kitap olmasına rağmen hiç tecrübesizlik sezmedim. Tekrar okumak istiyorum, diğer kitaplarımdan vakit ayırabilirsem :)
