Marla

Marla
@marlaeez
turn the page and do not look back
Ben galiba hep araftayım. Belki de aynı anda çok fazla şeyi düşünüyor ama hiçbirini tutkuyla istemiyorum.
Reklam
7/10
·520 syf.··
Beğendi
·
2021 4. kitabı
·
8 günde okudu
·
Okunma: 03 Haziran 2021 17:21
·
Okulda koçluk yapan, saygı duyulan, sevilen, başarılı bir SEAL. Sanırım bizdeki SAT komandosu ile aynı şey oluyor, çok bilmiyorum. Kısaca eski bir asker diyelim. Eski karısının gizemli ölümünden sonra, bütün oklar ona çevriliyor, üzerine hiç yapmadığı şeyler üzerinden yargılanıyor. Bir yerinde durup düşündüm, acaba adam yaptığı şeyleri hatırlamıyor olabilir mi? Psikolojik rahatsızlığı yüzünden işlediği cinayetleri hatırlamayan birini konu alan bir kitap daha okumuştum. Neyse ki olaylar öyle gelişmiyor. Anlatım, çok iyi, tam bu son bölüm dediğim anda öyle bir yerde bitiyor ki bölüm devam etmek istiyorsunuz. Akıcılık zaten ortada. Ama bende şöyle bir şey oldu, bu yazarın daha önce Akıl Oyunları kitabını okumuştum. Orada çıta o kadar yükseldi ki bende bu kitap pek tatmin etmedi. Daha farklı bir son bekliyordum. Yavaş yavaş tahmin edilebilir bir son olduğundan bir yerden sonra o heyecanla diğer bölüme geçme olayı bitiyor. Kötü bir kitap değil lakin tavsiye edecek olsam yazarın bu kitabını değil de "Akıl Oyunları"nı tavsiye ederim. Tabii konusu ilginizi çektiyse okuyun ama çok da beklentiye girmeyin. Toparlamak gerekirse, ortalama bir kitap. Biraz uzun gelebilir bu kurguya göre, 520 sayfaydı. Karakterlerle bağ kuruyorsunuz ve kitabı asıl okutan şey bu.
PanzehirDaniel Palmer · Koridor Yayıncılık · 2015536 okunma
Nice mevsimlerden geçer insan büyürken...
...anlar akıp gider, yürekler katılaşır, bedenler yaşlanır, yeminler unutulur ve en güçlü inançlar bile sarsılır...
Şu hayatta en köklü alışkanlıklar terk edilebilir, kişilik bozuklukları düzeltilebilir, en sıkı dostluklar tavsayabilir, hatta bağımlılıklar bile aşılabilirdi, ama belki de değiştirmesi en zor şey insanın bir yere duyduğu aidiyetti. Neden ayrılamıyorduk kanıksadığımız sokaklardan, şehirlerden, tekrarlardan? Bizi mutsuz etse bile yaşadığımız mekân, niçin bırakıp gidemiyorduk uzaklara? Bilinmeyene?
Reklam